Interview met
Yoram Roemersma

“De maakbaarheid van je leven is ontzettend hoog. Als je ergens ontevreden over bent, neem het dan niet aan van ‘dit is nou eenmaal zo’. Probeer te kijken wat je wel kunt doen, wat er wel in de cirkel van je invloed ligt. Wees proactief, ga er wat aan doen!”

Onze ondernemers en medewerkers vormen de XY Solutions Group. Door hen kunnen we doen waar we goed in zijn. Deze mensen geven invulling aan de verschillende XY-bedrijven en bepalen de richting waarin de XY Solutions Group zich beweegt. Om te laten zien wie we in huis hebben, hebben we Yoram Roemersma, directeur en oprichter van de XY Solutions Group, aan tafel gezet en hem een paar vragen gesteld.

Yoram Roemersma in het kort

  • Bedrijf: XY Solutions Group (XYSG)
  • Studie: Commerciële Economie
  • Bij XY sinds: 2014

Vertel eens wat over de herkomst van Yoram Roemersma

“Het is niet heel gek dat ik in de consultancy terecht ben gekomen. Mijn moeder heeft een pedagogisch hart. Zij is dus dag in dag uit bezig met het benutten en ontwikkelen van andermans potentieel. Die overdrachtsenergie, dat heb ik van haar meegekregen. En gelukkig ook het bijhorende verantwoordelijkheidsgevoel.

Ik kom uit een gezin van gescheiden ouders. In zo’n gezin zie je vaak dat de oudste tijdens de puberteit een ouderrol oppakt. Deze opvoeding zorgde ervoor dat ik vrij snel volwassen moest worden. Ik nam op relatief vroege leeftijd de zorg van anderen in mijn familie op me, en daar heb ik een bepaald verantwoordelijkheidsgevoel bij ontwikkeld. Dat je goed moet plannen met je tijd, geld en energie, want anders kom je in de problemen. Dat je proactief moet zijn en gewoon dingen moet doen, en niet bij de pakken moet gaan neerzitten.

Dat voelde vroeger als overleven in plaats van leven. Daar leerde ik een hele belangrijke les uit: ‘ik wil dit leven niet, dus ik moet daar nu al wat aan doen.’

Ze zeggen wel eens dat iemand die een dubbeltje is geboren, nooit een kwartje zal worden. Dat je op een gegeven moment een plafond moet tegenkomen. Ik wilde dat plafond me niet laten tegenhouden, ik wilde zelf iets van mijn leven maken. Van overleven naar leven. En dat kon alleen maar door actief tegen dat klasse-plafond te gaan vechten.”

Heeft school je geholpen om die verandering te bewerkstelligen?

“In de eerdere tienerjaren had ik geen goede verhouding met school. Ik kreeg op de basisschool een vmbo-advies, maar ik maakte op de cito al geen schijn van kans. De dag ervoor waren we onze kat verloren en hebben we tot diep in de nacht lopen zoeken. Ik was enorm van slag en die cito kon me gestolen worden.

Toen ik begon op het vmbo, gedroeg ik me echt als een etter. Als een eigenwijze en recalcitrante puber die geen sturing kreeg vanuit huis. Dit leidde er natuurlijk toe dat ik in de brugklas al van school was gestuurd. Met heel veel papiertjes en excuusjes ben ik toch op diezelfde school weer aangenomen. Mijn focus trok toen naar een vakkenpakket dat in mijn ogen de enige is dat ertoe doet: economie. Voor de economische vakken had ik best wel goeie cijfers, omdat ik dacht dat in de economie men weet hoe geld verdienen werkt. Hoe vraag en aanbod werkt. Als je opgroeit met armoedeachtige omstandigheden, dan ontwikkelt een drive om te overleven zich makkelijker als geld in het verschiet ligt. Daar ben ik heel eerlijk over.”

Ben je op het mbo verder gegaan met economie?

“Ik begon op het mbo met marketing en communicatie. In het verlengde van die passie voor economie. Maar ik was wel echt aan het puberen, ik was echt mijn eigen mannetje die alles al wel wist. Na een kort jaar stopte ik met die opleiding. Maarja, ik was zestien, leerplichtig en van m’n moeder moest ik ook gewoon naar school. Het probleem: ik kon niet in maart aan school beginnen.

Mijn moeder zei: ‘als je in de tussentijd niet naar school gaat, moet je betalen om in dit huis te wonen’. Om deze kosten op te vangen, ging ik doen waar ik dacht dat ik goed in was: dingen verkopen. Ik vond een baantje bij een callcenter en daar begon ik met verkopen via koud bellen.”

Waarom koos je ervoor om voor het geld te kiezen en niet voor je ontwikkeling op dat moment?

“Geld was mijn ontwikkeling. Zeker in het licht van mijn opvoeding denk ik dat de keuze voor werken logisch voelde. Koud bellen is een harde wereld, maar je kan er ook leuk geld mee verdienen. Je kreeg uurlonen die best wel hoog waren, je kreeg bonussen, je kreeg prijsjes als je iets speciaals gedaan had, enzovoort. Je kreeg constant bevestiging dat je goed bezig was.

Na een paar maanden ben ik gestopt met het callcenter. Ik denk dat niemand dat met plezier erg lang vol kan houden. De volgende stap:  langs deuren lopen. Wederom een salesfunctie, alleen nu had ik een directe connectie met mijn klant zonder een telefoon ertussen. Daar heb ik wel echt plezier in gehad! En iets heel grappigs: de lessen die ik daar geleerd heb, die gebruik ik vandaag nog steeds in mijn werk.

Na een jaar sales ben ik weer gaan studeren. Met een hele andere instelling kwam ik terug naar school. Dezelfde opleiding, alleen versneld vier jaar in één jaar gedaan. Ik wilde gewoon m’n niveau vier halen, en dan door.”

Daarna ben je verder gaan leren? Of meteen begonnen met ondernemen?

“Ik ben zeker verder gaan leren. De uitleg voor die besluitvorming heeft wat context nodig. Ik ben opgeleid tot marketeer, dus ik denk in segmenten en persona’s. Ik denk in hokjes. Als ik één ding zeker weet, dan is dat is dat er echt klassenverschillen zijn in Nederland. Hokjes in de samenleving gebaseerd op afkomst en inkomen.

Ik groeide op in een wijk in Hoograven. In deze wijk staan voornamelijk sociale huurwoningen en iedereen uit die omgeving kent dezelfde problemen: sociaal, financieel, noem het maar op. Alleen mensen blijven vaak hangen in die omgeving. Hun voorbeelden, hun sociale sfeer, dat zijn hun ouders & buren. Ik had dit al relatief vroeg door en ik dacht echt: ‘dit wil ik niet.’

Als ik geen aanpassing in mijn leven zou maken, dan zou ik in deze sfeer blijven. Ik moest die klasse uit, ik moest uit die omgeving weg. Dus ik nam drastische maatregelen. Ik stopte met mijn baantje, ik stopte met mijn relatie, en ik schreef mij in op de Hogeschool. Ik ‘verbrandde mijn schepen’.

Het eerste vak bij Commerciële Economie was marketing en dat vak was de reden waarom ik deze studie had gekozen. Ik snapte marketing, ik wilde er nog meer over weten en above all, ik wilde erin gaan uitblinken. Marketing is psychologie. Opgroeiend in de onderlaag van de wijk Hoograven zie je de effecten van psychologie. De kracht van jezelf motiveren of juist demotiveren.

We leerden uit dikke lesboeken van Kotler. Die dikke boeken heb ik nog steeds en ik zou willen zeggen dat ik die boeken voor een groot deel uit mijn hoofd ken. De motivatie om zo hard te leren was niet normaal in onze klas. Dat kwam denk ik doordat ik doorgestroomd was vanuit het mbo. Het verschil tussen een 19-jarige mbo-er en een 17-jarige Havist is dat de mbo-er naar het hbo is gegaan omdat die dat écht wil. Niet omdat het een logische vervolgstap was na de middelbare, maar omdat de mbo-er zeker weet dat dit is wat hij of zij wil doen.

Ik deed mijn huiswerk en ik stelde moeilijke vragen aan mijn docent. En ik zat in m’n uppie voorin de collegezaal. Daarop volgende vier rijen met niemand en dan de rest van de klas. Xander kwam op een gegeven moment naar beneden om naast mij zitten. Omdat hij ook gemotiveerd was om iets van dit vak te maken.

Vanuit die ontmoeting zijn we samen verder getrokken.”

Hoe heeft jouw verleden invloed op jouw manier van ondernemen?

“Ik denk dat het heel belangrijk is om regelmatig terug te kijken naar waar je vandaan komt. Naar wat je hebt achtergelaten. De omgeving waar je vandaan komt, heeft je gemaakt tot wie je vandaag bent. En het is belangrijk om die omgeving iets terug te geven. Neem bijvoorbeeld m’n oude buurman. Hij hielp mij toen ik van school af was aan een baantje. Nu kan ik hem helpen met zijn bedrijf. De mensen uit mijn verleden zijn mensen met het hart op de goeie plek, maar ze hebben op de één of andere manier pech gehad. Alsof zij door dat plafond niet mogen groeien zoals een ander dat wel zou mogen doen.

Ik denk dat dat één van de meest waardevolle lessen is die ik geleerd heb in die achterbuurt. We zijn allemaal mensen zijn en we zijn allemaal gelijk. We hebben allemaal gevoelens en emoties. Of je nou schulden hebt of miljonair bent, nog steeds moeten we allemaal huilen als er iets vervelends gebeurt en lachen als er iets leuks gebeurt. We zijn van binnen precies hetzelfde.

Het verschil: de een heeft pech, de ander niet. En er zijn systemische problemen zoals scheefgroei die die pech vergroten. En als je opgroeit in zo’n omgeving, dan weet je vaak niet beter.

Daarom ben ik ben zo ontzettend blij dat ik de kans heb gekregen om een bacheloropleiding te doen. Kennis heeft mij de macht gegeven om aan mijn leven te sleutelen en op het punt te komen waar ik nu ben. Om uit mijn startpositie te groeien. Ik ben eenendertig jaar en heb mijn leven best wel voor mekaar. Het heeft best wel even geduurd voordat ik dat hardop durfde te zeggen. Omdat het voor mij logisch was: hard werken want je moet overleven. En opeens sta je op een plek waar je gelukkig bent.

Die plek heb ik zelf gemaakt. Ik stel mezelf proactief op, ik heb een bedrijf opgericht en daar ben ik initiatiefnemer, ondernemer, en risiconemer. Dat maakt niet dat ik meer waard ben dan een werknemer. Het feit dat ik aandelen heb, is geen waardevol onderdeel van het gesprek. Wat belangrijk is, is dat we allemaal werken aan iets waarin we geloven. Ik geloof in dit bedrijf, onze missie en onze visie, en ik zoek mensen die deze visie delen.”

Hoe komt dat geloof terug in de XY Solutions Group?

“Het geloof in onze missie komt terug in ons Manifest. We hebben hier een paar jaar geleden voor gezeten en het begint steeds meer sturend te worden in hoe wij binnen alle XY-bedrijven ons werk doen. En het helpt ons met het vinden van passend personeel. Zie je jouw eigen normen en waarden terug in het XY Manifest? Dan is er hoogstwaarschijnlijk wel een plek voor jou binnen deze onderneming.

Laten we de XY Solutions Group als een snelgroeiende scale-up zien. In een scale-up is het belangrijk dat mensen hier werken omdat ze dat echt willen. Niet omdat ze een salarisstrookje willen innen, dat kunnen ze ergens anders echt wel beter doen. Het Manifest (als extensie van onze visie) is zo ongelofelijk belangrijk omdat het mij helpt om mensen te screenen die passen bij ons bedrijf. Die ons kunnen laten doorgroeien naar een nog betere dienstverlener.

Groei is daarin een belangrijke drijfveer. Groei van het bedrijf, maar ook de groei van de medewerkers. De gemiddelde leeftijd van een XY-er is 30 jaar oud. Natuurlijk hebben ze als persoon al een heel leven achter zich, maar als professional zijn ze nog volop in ontwikkeling. Ze zijn in het grote geheel nog zoekende. Ik durf met zekerheid te zeggen dat ze over vijf jaar hele andere plekken bekleden dan dat ze nu doen. En de groei van de Solutions Group speelt daar perfect op in.”

Hoe denk je dat de Solutions Group helpt in het maken van een groeipad voor medewerkers?

“Samen met XY Talent Solutions zijn we een model aan het ontwikkelen die voor alle XY-bedrijven gaat werken.  Een model dat ervoor zorgt dat het proces transparant is, dat ervoor zorgt dat het helder voor iedereen is hoe het werkt. Zo zorgen we ervoor dat de spelregels voor iedereen hetzelfde zijn, dat iedereen dezelfde kans krijgt om zijn maakbaarheid te tonen. En dat als iemand dat spel verliest of wint, dat die persoon dat te danken of wijten heeft aan zichzelf.

De basis van dit model is het ‘up-or-out-principe’. Dit principe gaat uit van het bekende junior/medior/senior-model met bijhorende functieprofielen. Het idee is dat, als jij over vijf jaar nog steeds op dezelfde plek zit, er geen plek is voor je. Dit bedrijf is in beweging, omdat de markt waarin we ons begeven ook in beweging is. Als jij bewust gaat stilstaan, dan ben je overbodig en dan vermindert je waarde significant. Dus up or out. Dit bedrijf bestaat alleen maar als wij slimmer zijn en meer weten dan degene die ons inhuurt voor onze diensten.”

En hoe inspireer jij je medewerkers om “up” te gaan? Wat kunnen anderen daarvan leren?

“Ik denk dat het voornamelijk een instelling is. Maakbaarheid is zo ontzettend belangrijk en het geldt voor iedereen. Als je iets wil dan kan het echt, maar het vereist hard werken! Ik geloof dat je heel veel invloed hebt als je proactief bent. We hebben geluk dat we mogen opgroeien in een land zoals Nederland waar genoeg kansen bestaan om die pro-activiteit te belonen.

Een goed boek om te lezen wat het idee van maakbaarheid ondersteunt is ‘The 7 Habits of Highly Effective People’ van Stephen Covey. Dit boek heeft mijn ideeën over maakbaarheid gevormd. Als je serieus neemt wat er in het boek verteld wordt, dan kan het echt je leven veranderen. Dan kom je erachter dat er heel veel bij jezelf ligt, dat je voor een groot gedeelte zelf verantwoordelijk bent voor je eigen leven. En dat als je daar ontevreden over bent, dat je er iets aan kan doen. Neem dan niet aan van ‘dit is nou eenmaal zo’, maar probeer te kijken wat je wel kunt doen. Wat ligt er wel in jouw cirkel van invloed. Wees proactief. Ga er wat aan doen.”